با متاورس زندگی مجازی خود را تجربه کنیم

با 1 1 1 1 را 1 1 

متاورس (metaverse)، دنیای دیجیتال است. جایی که هر چیزی که تصور کنیم می تواند وجود داشته باشد. یک دنیای دیجیتال سه بعدی که جایگزین واقعیت است.

متاورس پیوند جهان فیزیکی با زندگی دیجیتال، دنیای آواتارها و نسل بعدی اینترنت است.

در سالهای آینده که شاید خیلی هم دور نباشد، هرکس میتواند در متاورسها زندگی دلخواه خود را بهطور مجازی داشته باشد.

دنیای دیجیتال در حال انفجار است. پولهایی که برای خدمات و کالاهای دیجیتالی خرج میکنیم، فراتر از حد تصور است. باور ندارید؟ همین چند ماه پیش بود که مشتریان شرکت اپل، فقط در فاصله کوتاه بین کریسمس و سال نوی میلادی، حدود ۱٫۸ میلیارد دلار بابت کالاهای دیجیتال و خدمات این شرکت خرج کردند. بنابراین میبینید که اقتصاد دیجیتال بهسرعت در حال تحققیافتن است و ارزهای دیجیتال، بلاک چین و NFTها مرکز این دگرگونی خواهند بود. این روند طی دهه آینده شتاب بیشتری خواهد گرفت و دلیل آن همگرایی گسترده فناوریهاست.

متاورس چیست؟

واژه متاورس از ترکیب دو کلمه meta به معنی «فراتر» و universe به معنی «جهان» تشکیل شده است. این مفهوم نوعی واقعیت دیجیتال جایگزین است که کاربران در آن میتوانند همه فعالیتهایی که در دنیای واقعی به آن مشغول هستند را در این محیط انجام دهند. در این تکنولوژی اتصال به اینترنت وجود ندارد، زیرا همه کاربران همیشه در این محیط آنلاین هستند. این مفهوم عجیب و گسترده اکنون توسط مارک زاکربرگ مطرح شده و قرار است سبک زندگی ساکنان کره خاکی را تغییر دهد.

زاکربرگ، متاورس را به عنوان یک «محیط مجازی» توصیف کرده است که افراد میتوانند به جای تماشای یک صفحه به داخل آن بروند. اساساً، متاورس دنیایی از جوامع مجازی بی پایان و به هم پیوسته است که در آن افراد میتوانند با استفاده از هدستهای واقعیت مجازی، عینکهای واقعیت افزوده، برنامههای گوشی هوشمند یا دستگاههای دیگر باهم ملاقات داشته باشند یا بازی کنند.

به گفته ویکتوریا پتروک، تحلیلگری که فناوریهای نوظهور را بررسی میکند، متاورس میتواند جنبههای دیگر زندگی آنلاین مانند خرید و استفاده از شبکههای اجتماعی را نیز شامل شود. او گفت: "این مفهوم، تکامل بعدی اتصال و ارتباط است که در آن همه چیز شروع به جمع شدن در یک جهان یکپارچه و بینظیر میکند، بنابراین شما زندگی مجازی خود را به همان شیوه زندگی فیزیکی ادامه خواهید داد. اما به خاطر داشته باشید که تعریفی دقیق برای چیزی که هنوز اجرایی نشده، دشوار است. "

نیل استفنسون، نویسنده آمریکایی برای اولین بار متاورس را در کتاب علمی-تخیلی خودش با نام «سقوط برفی» مطرح کرد. اکنون و در سال ۲۰۲۱، فیسبوک دوباره جانی تازه به این مفهوم بخشیده و اعلام کرده است که تولید محصولات متاورس ۱۰ تا ۱۵ سال به طول خواهد انجامید.

منشا متاورس

برای درک اینکه چه اتفاقی خواهد افتاد، ابتدا باید ببینیم این پروژه از کجا نشأت گرفته است. در سال 1985 ، ریچارد گاریوت اصطلاح “avatar” را برای توصیف شخصیت یک بازیکن در یک بازی ویدیویی ابداع کرد.

«اولتیما IV اولین بازی ای بود که می خواستم بازیکن به آنچه من” معضلات اخلاقی و چالش های اخلاقی “خواندم همانطور که شخصاً پاسخ می دهند پاسخ دهد. در حالی که مشغول تحقیق درباره فضایل و اخلاق بودم برای جستجوی نمادهای اخلاقی یا فلسفه اخلاقی، در بسیاری از متون هندو به مفهوم کلمه آواتار برخوردم. در آن صورت، آواتار مظهر جسمانی یک خدای هنگام فرود آمدن به زمین بود. این عالی است، زیرا من واقعاً سعی می کنم روح شما را در قلمرو خیالی ام محک بزنم.» – ریچارد گاریوت

نیل استیونسن در کتاب 1992 خود، “Snow Crash” دنیایی از واقعیت مجازی شبیه اینترنت را تصور کرد که «متاورس» نامید. در متاورسِ استیونسون کاربران با اشکال دیجیتالی خود با نام «آواتار» تعامل می کنند.

متاورس – metaverse

اصطلاح “آواتار” از کتاب Snow Crash، در کل ادبیات محبوب داستانی گسترش یافت. از جمله “Ready Player One” از Earnest Cline، که به یک فیلم محبوب تبدیل شد. در “Ready Player One” ، یک متاورس متمرکز به نام Oasis میزبان آواتارهایی بود که می توانند به روشهای مختلف شخصی شوند. بازیکنان می توانند اقلام و لباس ها را برای استفاده در بازی خریداری کنند. این اقلام ارزش واقعی داشتند و از دست دادن آنها یک معامله بزرگ بود.

بسیاری از بازیکنان بازی های ویدیویی می توانند این مساله را درک و به راحتی همزاد پنداری کنند. ما برای کسب جوایز درون بازی سخت تلاش می کنیم. و به این نتیجه می رسیم که در هر زمان ممکن است به دلایلی مواردِ کسب شده از ما گرفته شود یا ارزش آنها توسط برخی از قدرت های متمرکز که همه موارد را کنترل می کند از بین برود.

متاورس چه امکاناتی را در اختیار کاربران قرار میدهد؟

امکاناتی مانند رفتن به یک کنسرت مجازی، سفر آنلاین و خرید و امتحان لباس آن هم به شکل دیجیتال، امکاناتی است که متاورس در اختیار کاربران قرار میدهد. متاورس همچنین میتواند یک تغییر اساسی در نحوه دورکاری در همهگیری ویروس کرونا را به کاربران ارائه کند. به جای دیدن همکاران در تماسهای ویدئویی، کارمندان میتوانند یکدیگر را در محیط مجازی متاورس و به شکلی واقعی ببینند.

در همین راستا، فیسبوک نرمافزار جلساتی را برای شرکتها به نام Horizon Workrooms راهاندازی کرده است تا با هدستهای واقعیت مجازی Oculus این شرکت از آن استفاده کنند، اگرچه که کاربران از آن راضی نبوند. کاربرانی که این هدستها را ندارند میتوانند از طریق آواتارهای خود، بین دنیای مجازی ایجاد شده توسط شرکتهای مختلف حرکت کنند.

شرکتهای فناوری باید بفهمند که چگونه پلتفرمهای آنلاین خود را به یکدیگر متصل کنند. به گفته پتروک، اجرای متاورس نیازمند پلتفرمهای فناوری رقیب است تا روی مجموعهای از استانداردها به توافق برسند، بنابراین «افراد در متاورس فیسبوک و سایر افراد در متاورس مایکروسافت» وجود ندارند و همه در یک پلتفرم کار خواهند کرد.

الان شما باید شبکههای اجتماعی را روی صفحه مانیتور یا گوشیهای موبایل خود ببینید، اما چه میشود اگر هدستهای واقعیت مجازی یا عینکهای واقعیت افزوده بر روی چشم بگذاریم و عملا پا به داخل این دنیاهای مجازی بگذاریم.

بعد داخل این دنیاهای مجازی با هم ملاقات کنیم، در جلسهها شرکت کنیم، حراجی برگزار کنیم و خرید و فروش کنیم، گیم بازی کنیم و تفریح کنیم و به سفر برویم؟ یعنی هر آنچه الان انجام میشود در یک دنیای سهبعدی انجام بدهیم.

در دنیای مجازی کنونی هر که فالوور بیشتری داشته باشد و لایک بیشتری دریافت کند و ویدئوهایش میزان مشاهده بیشتری داشته باشد، تاثیرگذارتر تلقی میشود و مثلا میتواند درآمدزایی کند. در متاورس این تاثیرگذاران احتمالا میتوانند ساختمانهای لوکس مجازی برای خود بخرند و بر و بیایی عینی داشته باشند.

ما ممکن است مثل الان که چندین ابراپلیکیشن محبوب داریم، در دنیای آینده چندین متاورس داشته باشیم. به این ترتیب شما در آن واحد هم در دنیای فیزیکی کنونی حضور خواهید داشت و هر در چندین متاورس و کسی چه میداند شاید آن متاورسها آنقدر جذابیت داشته باشند که دیگر اصلا دنیای فیزیکی برای ما جذابیت خودش را از دست بدهد.

تصور کنید که بر اساس پولی که میپردازید یا اعتیاری که در متاورسها کسب میکنید، حق تهیه کالبدهای مجازی با میزان جذابیت متفاوت داشته باشید. هر آن کس که توانگرتر باشد و محبوبتر باشد، کالبد یا آواتاری زیباتر و خوشاندامتر بتواند تهیه کند و بقیه به آواتارهایی خیلی معمولی باید رضایت بدهند.

فیسبوک برآورد میکند که ۱۰ تا ۱۵ سال طول میکشد تا یک متاورس به سبک دنیا تخیلی نیل استفنسون ایجاد شود.

اما اگر چنین دنیایی ایجاد شود چهها که نخواهد شد. کنسرتهای مجازی، خرید و فروشهای گسترده تر و البته انواع جرمها و شیطنتهای کوچک و بزرگ. کافی است که شیوههای کنونی انتشار فیک نیوز و پخش اخبار زرد را در ذهن خود توسعه بدهید و برسید به آنچه در متاورس قابل انجام است. احتمالا شبکههای بزرگ خرید و فروش محصولات بنجل و نیز محصولات دیجیتال بیمصرف را شاهد خواهیم بود و به صورت بسیار محتمل فحشای متاورسی!

متاورس وقتی توسعه پیدا کند، اصلا میتواند ضرورت جابجاییهای فیزیکی ما را زیر سوال ببرد. احتمالا اگر یکی دو همهگیری بیماریهای مهلک دیگر هم اگر در این فاصله رخ بدهد، راه برای توسعه متاورس بیشتر باز خواهد شد.

فیسبوک در حال حاضر نرمافزار برگزاری همایش را برای شرکتها به نام Horizon Workrooms راهاندازی کرده تا با هدستهای واقعیت مجازی Oculus خود از آن استفاده کنند. فعلا تجربه کاربری با این نرمافزار چندان خوب نبوده اما دستکم چشماندازی از آینده پیش چشم میآورد.

زاکربرگ خیلی دوست دارد، با مفهوم کهنگی فیسبوک شناخته نشود. به همین خاطر حتی در پی ایجاد یک شرکت مادر با یک نام متفاوت برآمده که شبکه اجتماعی فیس بوک فقط یک زیر مجموعه آن باشد. با این شبکه مادر او در پی اهداف جاهطلبانه خود رفت.

اما مسلم است که متاورس یک فناوری است که فقط فیس بوک و زاکربرگ آن را نخواهند ساخت. این وسط ممکن است استارت آپهای سربرآورند که با نوآوری بازار را در دست بگیرند.

شرکتهای بازیهای ویدئویی نیز نقش پیشرو را در ایجاد متاورس بازی خواهند کرد. اپیک گیمز، شرکت سازنده بازی ویدیویی محبوب فورتنایت، یک میلیارد دلار از سرمایهگذاران برای کمک به برنامههای بلندمدت خود برای ساخت متاورس جمعآوری کرده است. پلتفرم بازی Roblox یکی دیگر از بازیگران بزرگ است که دیدگاه خود را از متاورس به این صورت بیان کرده:

«مکانی که مردم میتوانند در میلیونها تجربه سه بعدی برای یادگیری، کار، بازی، ایجاد و معاشرت گرد هم آیند.»

برندها هم احتمالا روی خوشی به متاورس نشان خواهند داد. به عنوان شاهدی برای این امر، گوچی در ماه ژوئن با Roblox همکاری کرد تا مجموعهای از لوازم جانبی فقط دیجیتال را بفروشد.

البته خود کاربران دوست ندارند که در این متاورس یا متاورسها باز با مشکلات فیس بوکی مانند مالکیت حسابها، عکسها، پستها و گردآوری اطلاعات روبرو باشند.

واضح است که فیس بوک میخواهد مدل کسب و کار خود را که مبتنی بر استفاده از دادههای شخصی برای فروش تبلیغات هدفمند است به متاورس هم منتقل کند.

زاکربرگ در آخرین تماسهای درآمدی شرکت گفت: «تبلیغات همچنان بخش مهمی از استراتژی در رسانههای اجتماعی خواهد بود که ما روی آنها کار خواهیم کرد و احتمالاً بخشی معناداری از متاورس نیز خواهد بود.»

اگر رمزارزها و NFT را هم در متاورس ترکیب کنیم میرسیم به یک دنیای بسیار متفاوت. به گمانم در ابتدا دنیای فیزیکی و متاورسی ما از ابتدا قابل تفکیک باشد. اما خیلی زود مانند همین اینترنت کنونی این دو در هم ترکیب خواهند شد. شما کار میکنید تا در متاورس بتوانید حضوری شکوهمندتر داشته باشید و در مناورس سعی خواهید کرد معروفتر و موفقتر باشید تا در دنیای فیزیکی هم از اعتیار آن استفاده کنید. البته ممکن است متاورس دنیای فیزیکی را برای خیلیها به تحلیل ببرد و کسی چه میداند شاید متاورس مفهومی از جاودانگی دیجیتال برای برخیها ایجاد کند.

این وسط نسلهای بعدی اینترنت و ابداع تراشههای پیشرفتهتر و حتی تراشههای قابل پیوند به مغز، کم کم رخ میدهند و متاورس را کاملا ممکن خواهند کرد.